Boekelo staat bekend als de Goudkust van Enschede, het Wassenaar van Twente. En dan kom je in het dorp en dan denk je: Hoe komen ze daar nou bij? Een simpele dorpsstraat, een café op de hoek. Wassenaar, alleen maar vanwege de Military? Eén keer per jaar jouw golden retriever uitlaten op een pas geoogst stuk maisland van de buren?Op het moment dat je dit schrijft weet je dat het dat niet is. Boekelo is wonen in een dorp, vlakbij een stad. Met daar alle voorzieningen, waar jij van meeprofiteert. En aan meebetaalt.
Als er een probleem is in het dorp, hoe reageer je dan? Langs lijnen van politieke partijen, religies of klassen? Of als mededorpsbewoners? In een dorp als Boekelo schuilt gigantisch veel kracht; creativiteit, doorzettingsvermogen, kennis, etc. Bundel deze krachten en zo’n probleempje als de Bleekerij is een fluitje van een cent. Maar het bleek in de praktijk toch iets anders.
Afgelopen maandag was het voorstel de Bleekerij in de raad en is een amendement van de VVD aangenomen. Het echte wonen langs het spoor kan niet meer. Een jaar geleden is er al een blok van 5 woningen geschrapt, schadeclaim als cadeau! Nu nog meer woningen weggestemd. Weer een schadeclaim? Het CDA mag er niet aan denken, in deze tijd van bezuinigen, er wordt geschrapt in de zorg en welzijn, terwijl dat mijn eerste prioriteit is. Omzien naar mensen, kwetsbaren, ouderen.
Gelukkig is onze motie om een werkgroep te vormen wel aangenomen, drie maanden tijd om met elkaar tot een gedragen plan te komen, alle partijen om tafel. Nu is het aan het college, zorgen dat het goed komt en niet na drie maanden zeggen,het ging niet. Nu is het tijd voor een leider,iemand die luistert en vraagt, zorg draagt voor een goed plan, geen schadeclaim, en niet het onderste uit de kan wil. Kom mij ook niet aan met de smoes van drie maanden is wel erg weinig. De ondernemers mentaliteit moet er in. Afmaken die klus.
Margriet
|
Homepage
