Homepage
 Weblog Margriet Visser

vrijdag 28 januari 2011


Geschikt of ongeschikt?


In de jaren zeventig werkte ik in het Delfzicht Ziekenhuis in Delfzijl. Als ik een rotdag had gehad, ging ik naar de zeedijk. Even uitwaaien, de wind door je haar voelen en een sigaretje roken (dat deed ik toen nog).Vorig jaar zijn we, mijn man en ik, een paar dagen naar Groningen geweest. Om herinneringen op te halen.
Zo kwamen we in Heveskes, een dorpje dat werd opgeofferd aan de industrie. Alleen de kerk uit de twaalfde eeuw, een schuur en de graven op de zeedijk zijn onaangetast gebleven. Ik had het nog nooit gezien. Ik was volledig in shock! Bedrijventerreinen die gemaakt waren voor werk, welvaart in Noord-Groningen als compensatie voor het winnen van aardgas. Niets is er van terecht gekomen. Mensen zijn vertrokken, geen werkgelegenheid en ik zou er dood nog niet willen liggen. Voor mij was het een surrealistisch beeld. Onbegrijpelijk.
Afgelopen maandag stond de visie Bedrijventerreinen Netwerkstad Twente op de agenda. Een goed initiatief om de uitgifte van bedrijventerreinen door de Twentse kerngemeenten op elkaar af te stemmen. Deze week ben ik gaan rondtoeren langs industrieterreinen, ook langs de Usseler Es. Opeens moest ik denken aan Heveskes. Werkgelegenheid, welvaart, kaartenbakken leegmaken van het werkplein. Is deze Es geschikt of ongeschikt?
Gevoelens zet ik aan de kant, emoties buiten de deur en kijken met een helikopterview en vooral rationeel zijn. Toch zijn mijn standpunten dezelfde als toen ik gevraagd werd om op de lijst van het CDA te staan.
Ik heb onlangs een echtpaar geholpen met de verbouw van hun boerderij. Twee mensen die al meer dan 25 jaar in Utrecht hebben gewoond en gewerkt. Nu kiezen zij voor Twente om te gaan wonen en blijven werken in Utrecht. Waarom? Voor het landschap, rust, mooie boerderijen en zeiden ze: Enschede heeft bijna alles. Muziektheater, winkels, UT en een goed ziekenhuis. De aannemer kan aan het verbouwen, zijn personeel kan weer aan de slag. Materialen worden geleverd door bedrijven, cultuurhistorie wordt opgeknapt. Werkgelegenheid dus!
Wat is geschikt of ongeschikt? Aan de ene kant draag je zorg voor cultuur erfgoed en natuur en aan de andere kant wil je welvaart en vooral werkgelegenheid. Ik weet natuurlijk ook wel dat de vergelijking Heveskes met de Usseler Es geen goede is. Wat ik eigenlijk wil zeggen is: als er ontwikkeld moet worden, doe het dan op een verantwoorde wijze en alleen als het echt nodig is.


Margriet


Gepost door Margriet Visser. 0 reacties

Reageer

donderdag 13 januari 2011


Verdienen aan liefde


Het eerste onderwerp voor mij dit jaar was de voortgangsnotitie Mensenhandel / Loverboys. Een onderwerp dat mij niet in de koude kleren is gaan zitten. Als moeder van twee dochters , begrijp je de zorgen van ouders waarvan de dochter verliefd is geworden op een loverboy. Geen grip meer op je kind, verliefd als ze is op die“verkeerde”jongen. Wat begint als liefde wordt al snel gedwongen seks met anderen voor geld dat naar de loverboy gaat.
Zo gaat het ook met meisjes en vrouwen die onder valse voorwendselen naar Nederland zijn gekomen. Handel in mensen! Het was echt de ver van mijn bed show. Bij de voorbereiding van dit agendapunt voor de stedelijke commissie , schrik je je rot, als je met de betrokken instanties praat. Groepen meisjes die verdwijnen uit asielzoekerscentra en niemand die weet waar ze zijn. Een meisje van 14 jaar, dat niet weet dat ze in Nederland is, veelvuldig is misbruikt en inmiddels een paar kinderen heeft. Een vrouw, slachtoffer van mensenhandel, die op een opvangadres zit, wil niet eten, of drinken, wil niet uit haar kamer en wordt op straat gezet, omdat zij zich niet aan de regels houdt. Natuurlijk moet zo’n opvangadres regels hebben, maar om een zwaar getraumatiseerde vrouw op straat te zetten, die je net van de straat af hebt gekregen, lijkt mij het stomste wat je kunt doen.
Gelukkig wordt er flink aandacht geschonken aan deze problematiek en wordt nu ook ingezet op meer voorlichting op scholen. Voorlichting moet ook op asielzoekerscentra worden gegeven.
Het CDA heeft gepleit voor specifieke opvangplaatsen voor slachtoffers van mensenhandel/ loverboy’s. Een plek waar de vrouwen/ meisjes en hun kinderen deskundig worden opgevangen. Een veilige plek voor mensen die genoeg ellende hebben meegemaakt! Dat vereist in elk geval een betere coördinatie tussen betrokken instellingen.

Margriet


Gepost door Margriet Visser. 0 reacties

Reageer

Welkom!

 

Mijn naam is Margriet Visser, raadslid van het CDA Enschede.

Via dit weblog houd ik u op de hoogte!

 

Laatste postings


Archief