|
woensdag 8 februari 2012 |
Ouderen en techniek
|
Donderdag 15 december jl. was er een ouderenconferentie, georganiseerd door Alifa. De conferentie was een initiatief van het CDA, dat een motie had ingediend hierover. De motie werd breed aangenomen. Achterliggende gedachte was, het signaleren en voorkomen van individuele probleemgevallen door bezoek aan de oudere bejaarden. In de motie werd opgeroepen door gebruik te maken van moderne hulpmiddelen probleemsituaties op te sporen, zodat ouderen zich veiliger voelen en langer zelfstandig kunnen blijven wonen. Uiteindelijk heeft Alifa ongeveer 300 mensen met 25 vrijwilligers bezocht. Het aantal viel mij tegen, maar de algemene tendens was dat het goed gaat met onze ouderen. Maar, zei wethouder Wallinga, mevrouw Visser vraagt zich af, gaat het echt wel goed? Inmiddels na twee jaar leert hij mij al een klein beetje kennen. Ja, het klopt, ik vraag mij af, gaat het echt wel goed? Veel ouderen wilden namelijk niet meedoen aan het onderzoek. Gelukkig zijn hun namen doorgegeven aan de Zichtbare Schakel een project van Dr. Anneloes Richters. Zij wil ouderen in heel Enschede bezoeken, de vrijwilligers staan te trappelen om weer aan het werk te gaan. De pilot kan zo weer beginnen in bijvoorbeeld Twekkelerveld. Vrijwilligers van de Opstandingskerk hebben al voor Alifa een flink aantal ouderen bezocht. Wat daar uit is gekomen hebben wij nooit te horen gekregen.
Even heb ik gedacht om een modelwoning voor ouderen in te richten met allerlei technische snufjes, maar een gesprek met Fons Catau ,directeur van de Woonplaats bracht verheldering. Eerst eens kijken waar de ouderen echt op zitten te wachten. Veel techniek wordt niet door ouderen gebruikt.
Als ik naar mijn moeder kijk, kan ik mij er iets bij voorstellen. Hulp in de huishouding wil ze niet, hulp in de tuin, hoeft niet. Eigenlijk doet ze zelf nog alles, met hulp van mijn zus en mij. Wij maken ons zorgen. We laten haar warme maaltijden bezorgen, drie keer per dag bel ik met haar. Als ik oud ben kan ik wel om hulp vragen zegt ze. Voor alle duidelijkheid, ze wordt 87 jaar! Mist geen krant, geen Buitenhof, is zeer geïnteresseerd in politiek en maatschappelijke problemen. Belt mijn man over het laatste nieuws. Elke week ziet ze mij, we helpen met het schoonhouden van haar huis, wij willen soms wel opruimen, zij niet. Ze is tevreden, wil leven tussen de spullen van mijn vader en haar. Wil zitten in zijn stoel. Wie zijn wij om haar te sturen. We zorgen voor haar zoals zij dat voor ons heeft gedaan. Zij zit niet te wachten op technische snufjes. Zij is één keer gevallen, toen kwam er een alarmeringssysteem waar ik maanden voor heb moeten praten. Nieuwe problemen los ik met slimmigheden op. Als zij bezoek zou krijgen van een vrijwilliger, die ging vragen hoe het met haar ging, zou ze zeggen; prima! Maar diep in mijn hart weet ik dat er een moment komt dat het zo niet langer gaat. Dit los je niet op met techniek. Je zult om moeten zien naar de ouderen. Ingrijpen als het moet, dat kan alleen als je de ouderen goed in beeld hebt. Dus meer preventie, meer huisbezoeken, meer hulp arrangeren. Het CDA wil graag een vervolg op deze motie. In heel Enschede ouderen bezoeken.
Vooralsnog gaat het nog goed met mama. Als ik ziek ben krijg ik op mijn kop, omdat ik zeker zonder jas naar buiten ben geweest. Ze noemt mij nog altijd Roodkapje als ik tegen haar in ga. En ik? Ik gebruik elke ochtend als eerste één van de weinige technische snufjes die ze wel wil. De telefoon. Blij, als ik haar stem weer hoor en bang dat ik haar stem nooit meer hoor.
Margriet Visser
|
|
Gepost door Margriet Visser.
0 reacties
|
|
 Reageer
|
|
|
Welkom! |
 |
|
Mijn naam is Margriet Visser, raadslid van het CDA Enschede.
Via dit weblog houd ik u op de hoogte! |
|
Laatste
postings |
|
|
|
|
Archief |
|
|
|
|
